Als de lift een ‘liftman’ is, zal hij zijn eigen manier hebben om te vertellen wat hij gedurende het jaar heeft gezien en gevoeld. Elke opkomst en ondergang, elke stop, is een fragment van de interactie met mensen. Laten we luisteren naar zijn ‘woord’ van het jaar.
"Laden" - de verantwoordelijkheid ligt op de schouder
Dit jaar draag ik nog steeds de verantwoordelijkheid om "mensen te vervoeren". Elke dag, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, luidde ik talloze voetstappen in. Het gehaaste tempo van de ochtend, het gelach van de middag, de vermoeide zucht van de nacht, heb ik stilletjes gedragen. Ik ben het bloed van een gebouw en verbind de levens van verschillende verdiepingen tot één geheel. De verantwoordelijkheid is zwaar, maar ik heb er geen spijt van.
"Rise" - Het dragen van de droom
"Ding --" Elke keer als ik opsta, lijkt het alsof ik de dromen van mensen verhef. Soms zijn het jonge mensen die naar hun werk gaan, en soms zijn het studenten die schooltassen naar de klas dragen. Ik kan het niet zeggen, maar elke keer als ik in hun ogen kijk, voel ik het doel en het verlangen in hun hart. Dit is mijn trots als ‘liftman’: hun dromen stap voor stap naar de top brengen.
"Stop" -- Rust en gezelschap
"De lift is gestopt! Voor mij is dit normaal, maar voor mensen is het een momentopname van het leven van een moment. Sommige mensen verzamelen op dit moment hun gedachten, sommige mensen glimlachen en begroeten elkaar vanwege de ontmoeting. Hoewel de liftkamer klein, het wordt vaak een plek voor korte communicatie tussen mensen. Ik hou van dit soort gezelschap, ook al duurt het maar een paar seconden, ik neem ook stilletjes ieders emoties waar, ben getuige van een ontmoeting in het veld.
"Omlaag" -- Terug naar warmte
's Avonds laat, toen mijn voetstappen kleiner werden, begon ik nog meer te 'vallen'. Elke afdaling lijkt mensen terug te sturen naar hun huizen waar ze thuishoren. Het licht in de liftkamer weerspiegelt de geruststellende glimlach van mijn familie, waardoor ik me heel gelukkig voel. Zelfs als de nacht nog druk is, wil ik graag een lichtje zijn op weg naar huis.
"Sluiten" - Bewaak de vrede
Als de dag voorbij is, sluit ik stilletjes de deuren en ga op mijn plek staan. De lift is geen koude machine, ik ben meer de bewaker van het gebouw. Elke dag zijn er talloze openings- en sluitingstijden, waardoor mensen druk en hoopvol zijn. 's Nachts zal ik me stil houden en wachten tot de nieuwe dag begint.
Einde: nieuw hoofdstuk van het jaar
Dit jaar heb ik de voetstappen van talloze mensen bekeken en talloze verhalen vastgelegd. Mijn "woordbeschrijving" is eenvoudig maar vol warmte. Ik ben de liftmensen, hoewel onopvallend, maar altijd op hun plaats, om getuige te zijn van het gewone leven van alle ware gevoelens en inspanningen.
In het nieuwe jaar zal ik mijn stille hoofdstuk blijven schrijven met de woorden "laden, stijgen, stoppen, dalen en sluiten".